ضد نور یا سیلوئت

شاید تاکنون به عکس های ضد نور یا سیلوئت برخورد کرده باشید. همانطور که از نام آنها مشخص است این نوع عکس ها ضد نور هستند و سوژه در آنها به شدت تیره است به طوری که بسیاری از جزئیات آن قابل مشاهده نیست و تنها نمایی کلی از آن در عکس نمایان میشود. در این نوع عکاسی میتوان از سوژه های مختلفی همچون انسان، درخت، حیوان یا برخی اشیا استفاده کرد. در این مطلب به نکاتی در خصوص عکاسی سیلوئت یا ضد نور اشاره میشود.

عکاسی ضد نور

● ضد نور
عکاسی ضد نور یکی از روشهای انتقال اندوه، احساس و حالتهای عاطفی به بیننده است. ممکن است بیننده با دیدن این نوع عکسها به درک درست و واضحی از سوژه نرسد، اما بخش تیره و سیاه تصویر باعث شکلگیری قدرت تخیل بیننده میشود.

عکاسی ضد نور
مهمترین نکته در عکاسی ضد نور قرار دادن سوژه در مقابل یک منبع نور عظیم و تنظیم میزان نوردهی دوربین بر اساس روشنترین بخش تصویر (پسزمینه) است. توجه داشته باشید که میزان نوردهی (Exposure) دوربین باید بر اساس روشنترین بخش پس زمینه و نه سوژه تنظیم شده باشد. با رعایت این اصل اولیه، سوژه موردنظر به دلیل نبود نور کافی حتی اگر به طور کامل سیاه نشود بسیار تیره یا به اصطلاح آندر اکسپوزد (under exposed) –حداقل نوردهی- خواهد شد.

عکاسی سیلوئت
● انتخاب سوژه
اگرچه از سوژه های بسیاری برای عکاسی ضد نور میتوان استفاده کرد، اما برخی سوژه ها از شرایط بهتری برخوردارند. از آنجا که در عکاسی ضد نور مواردی مانند رنگ، بافت یا حالت سوژه تاثیری در زیبایی عکس ندارد بنابراین بهتر است توجه خود را روی ویژگیهای دیگری متمرکز کنید. برای مثال، ویژگیهایی مانند بزرگی، اندازه، درشت و قوی بودن و به طور کلی اندازه های ابعادی سوژه تاثیر زیادی در بهتر شدن عکس خواهند داشت.

● خاموش کردن فلاش
عکاسی ضد نور نیازی به استفاده از فلاش دوربین ندارد، بنابراین باید از خاموش بودن آن اطمینان داشته باشید. در صورتی که دوربین روی مود اتوماتیک تنظیم شده باشد این امکان وجود دارد که فلاش آن به صورت اتوماتیک فعال (با توجه به شرایط نور محیط) و مانع به وجود آمدن عکس ضد نور شود. سوژه در عکاسی ضد نور به حداقل نور ممکن نیاز دارد.

عکاسی ضد نور
● تنظیم نور
تنظیم نور و به طورکلی نورپردازی در عکاسی ضد نور با سایر زمینه های عکاسی تفاوت زیادی دارد و نکات گفته شده در خصوص رعایت برخی موارد نورپردازی در این نوع عکاسی به هیچ عنوان صدق نمیکند. برخلاف اینکه در بسیاری از زمینه های مختلف عکاسی، روشن بودن جلو زمینه توصیه شده است، در عکاسی ضد نور روشن بودن پس زمینه بسیار تاکید میشود. این مسئله به گونه ای است که هرچه منبع نوری پس زمینه قویتر و بزرگتر باشد شدت تیرگی و سیاه شدن سوژه بیشتر خواهد بود. بهترین منبع نوری برای عکاسی ضد نور، خورشید است بنابراین برای خلق یک اثر ضد نور میتوانید از سوژه بخواهید که در مقابل طلوع یا غروب آفتاب بایستد.

● انتخاب پس زمینه
خورشید در حال طلوع یا غروب نه تنها به وجود آورنده بهترین منبع نوری برای عکاسی از ضد نور به شمار میرود بلکه از آن به عنوان یک پس زمینه (back ground) خوب نیز میتوان استفاده کرد. توجه داشته باشید که در این حالت هر چه آسمان صاف و بدون ابر باشد نتیجه نهایی عکس بهتر خواهد شد. میتوان بخشی از خورشید را در تصویر منعکس یا اینکه آن را با انتخاب یک سوژه بزرگ، به طورکلی پنهان کرد.

عکاسی سیلوئت

● مشخص بودن سوژه
به دلیل تیرگی کامل سوژه در عکاسی ضد نور، گاهی اوقات تشخیص درست سوژه مشکل ساز میشود. از این رو هنگامی که قرار است به جای یک سوژه همزمان از چند سوژه عکس گرفته شود سعی کنید سوژه ها به گونه ای تفکیک شده باشند تا ابهامی در هنگام مشاهده آنها به وجود نیاید. برای مثال، اگر قرار است از یک شخص و یک درخت عکس گرفته شود، بهتر است بین دو سوژه اندکی فاصله وجود داشته باشد تا تصویر مشخص و واضح باشد. ایستادن شخص در مقابل درخت یا تکیه کردن به آن باعث مبهم و نامشخص شدن سوژه در تصویر خواهد شد. در صورتی که تمایل داشته باشید از چهره اشخاص عکس ضد نور تهیه کنید بهتر است از آنها بخواهید به صورت نیمرخ بایستند زیرا این کار باعث میشود تا اجزای بیشتری از صورتشان مثل بینی، دهان و چشمها در تصویر ( البته به صورت خطوط) منعکس شود.
● مود اتوماتیک
در بیشتر دوربینهای دیجیتال امروزی ویژگی “اندازه گیری فاصله به صورت اتوماتیک” دیده میشود. این ویژگی مشخص میکند تا چه حد باید به سوژه نزدیک شد تا همه چیز به خوبی در معرض نور قرار بگیرد و روشن شود. زمانی که نور محیط مناسب نباشد، دوربین با کمک ویژگی گفته شده و برای جلوگیری از آندراکسپوز شدن سوژه، فلاش دوربین را به طور اتوماتیک روشن و کمبود نور محیط را جبران میکند. در صورتی که نور محیط با فلاش دوربین روشن شده باشد، عکس ضد نور به وجود نخواهد آمد. در بیشتر دوربینها نیز همزمان با عمل فوکوس و نگه داشتن دکمه شاتر به حالت نیمه فشرده عمل محاسبه میزان نوردهی به طور اتوماتیک اجرا میشود، بنابراین به منظور جلوگیری از مشکل ذکر شده (جلوگیری از عکس ضد نور) میتوان به این صورت عمل کرد: دوربین را به سمت روشنترین نقطه پس زمینه تنظیم کنید و دکمه شاتر را به حالت نیمه فشرده نگه دارید و اجازه ندهید که دکمه رها شود. سپس دوربین را به سمت سوژه مورد نظر تنظیم و دکمه شاتر را رها کنید. به این ترتیب شما به دوربین هوشمند خود کلک میزنید و به راحتی میتوانید عکس ضد نور بگیرید!
برخی از دوربینهای دیجیتال نیز به مودهای اندازه گیری “نقطه ای” (Spot) یا “متمرکز شده” Centered مجهزند. با کمک این مودها و ترفند گفته شده میتوانید عکسهای ضد نور زیبایی بگیرید.

● مود دستی
مزیت دوربینهای دیجیتالی این است که میتوانید بدون پرداخت هزینه برای چاپ عکسها نتیجه نهایی را سریع مشاهده کنید و در صورت مطلوب نبودن یک عکس دیگر بگیرید. بنابراین اگر ترفند و راهکار گفته شده در خصوص مود اتوماتیک و دکمه شاتر نیمه فشرده به خوبی عمل نکرد و باعث رضایت خاطر شما نشد میتوانید از مود دستی دوربین استفاده کنید. برای اینکه یک راهنمای خوب در خصوص استفاده از مود دستی در عکاسی ضد نور داشته باشید، توصیه میشود که به سرعت شاتر و اندازه دیافراگم پیشنهاد شده در مود اتوماتیک دوربین توجه و از آنجا شروع کنید. برای مثال، اگر دوربین در حالت اتوماتیک شرایط را به گونه ای تنظیم کند که نور زیادی تابیده و محیط روشن شود، بنابراین باید سعی کنید تا آنجا که امکان دارد به صورت دستی دوربین را طوری تنظیم کنید که نور کمتری به محیط تابیده شود. استفاده از تکنیک برکتینگ (bracketing) نیز راهکار خوبی است.
● فوکوس کردن
با انتخاب بیشترین حالت عمق میدان که حاصل انتخاب دیافراگم کوچکتر (عدد بزرگتر) است میتوانید ابعاد وسیعی از سوژه یا لوکیشن خود را در تصویر منعکس کنید.

● آخرین نکته
اگرچه شدت تیره تر بودن سوژه، زیبایی بیشتری به عکس میبخشد، اما در صورتی که بتوانید هنرمندانه و خلاقانه برخی ناحیه های سوژه را روشن باقی بگذارید زیبایی عکس را دو چندان کرده اید. گاهی اوقات روشن بودن بخشی از سوژه باعث سه بعدی شدن آن میشود. اینکه چه سوژه ای و تا چه حد تیره یا روشن شود بستگی به دید خلاقانه شما دارد.

+ نوشته شده در  شنبه سی ام دی 1391ساعت 20:48  توسط elham  | 

رنگی کردن عکس سیاه و سفید در فتوشاپ


سلام دوستان  امروز با یک آموزش جدید اومدیم خدمتتون که خوب شاید یکی از سریع ترن روشها برای رنگی کردن عکس سیاه و سفید میتونه باشه  اگه به عکس ذیل نگاه کنید ما در پایان یه چنین  نتیجه ای رو خواهیم داشت

خوب الان مرحله اول کاره و عکس ما هم بدین شکل که در ذیل می بینین هست و ما باید از مسیری که در عکس هم مشاهده میکنید یک لایه جدید بالای عکس ایجاد کنیم

Layer   >  New Adjastment Layer   >   Color Balance

بسیار خوب بعد از ایجاد این لایه باید پالت لایه ها اینطوری باید باشه

مرحله اول رنگی کردن مربوط به لباس و شلوار هستش شما باید با دستگیره های قسمت کالر بالانس که هم اکنون مشاهده میکنین بازی کنین و به سمت رنگ دلخواه هدایتش کنین و دقت کنین که طبیعی باشه حالا مشاهده میکنین که رنگ تمام محیط رو پر کرده همانند شکل ذیر

و این یعنی خلاف اون چیزی که ما میخواهیم  ولی نگران نباشید حالا وقشته که  روی لایه جدیدی که ساختیم کلیک کنیم و با زدن کلید کنترل و حرف آی  Ctrl+i باید لایه ها و عکس  اینطوری باشه و خوب حالا

لایه ای که ایجاد کردیم رو برعکس کردیم و هیچ اثری از رنگی که درست کردیم نمیبینیم و باید هم همینطور باشه  الان باید یه کم هنر نمایی کنین و قلم براش رو با زدن حرف بی از صفحه کلید بر می داریم و روی قسمتی که میخواهیم به رنگ دلخواهمون باشه کلیک میکنیم و حرکت میدیم و اینو هم بدونین که میشه با درصد  شفافیت قلم هم بازی کنین و به درجه دلخواهتون کار رو انجام بدین البته این نکته مهمه که رنگ فور گراند کالر شما سفید باشه مثل شکل و هرجا که خواستین کاری که کردین پاک بشه قلم رو سیاه می کنید

رو هم درصدشو کم کردیم تا کار طبیعی تر بشهOpacity میبینین که شلوار رو با همین تکنیک رنگشو درست کردیم و

خوب حالا باید یه بار دیگه یک لایه جدید رو از مسیری که قبلا رفتیم روی بقیه لایه ها ایجاد کنیم
Layer   >  New Adjastment Layer   >   Color Balance
این دفعه پیراهن رو رنگ می کنیم
مثل شکل ذیر

و روش کار هم مثل قبل هست
البته باید دقت بیشتری داشته باشین و حالا نوبت دیوارها میرسه و مجددا مراحل قبلی باز هم تکرار مشه دقت داشته باشین هرجایی که بخواهیم رنگی که درست کردیم ازش رد بشه باید با رنگ سفید پوشیده بشه

و در این قسمت باید کمی رنگ قرمز و کمی زدر رو با هم ترکیب کنیم تا به رنگ پوست برسیم و با شففیت های مختلف قلم رنگ پوست رو تنظیم میکنیم و برای لبها و  بقیه قسمتهایی که رنگی میشه هم میتونیم همین کار رو تکرار کنیم مثل شکل ذیر

در پایان شکل نهایی رو خواهید دید که بدین صورت باید باشه و فرم لایه ها هم همینطوری که توی عکس می بینید
موفق باشید


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 21:16  توسط elham  | 

فوکوس دوربین

 

برخی دوستان تازه کار و خانگی عکس هایی می گیریند که هم تار بوده و هم فوکوش مناسبی ندارند اما اینکه چه طور بدانیم فوکوس را درست و حسابی انجام دادیم و از این کار مطمین باشیم توصیه می کنیم مقاله ادامه مطلب را مشاهده کنید .

اول فوکوس چیست؟

به تنظیم فاصلهٔ سوژه تا دوربین فوکوس گفته می‌شود. اشیایی که در عمق میدان فوکوس (وضوح) قرار داشته باشند واضح و سایر اشیا، محو دیده می‌شوند.

اغلب اوقات هنگام عکاسی، دوربین بر روی چیزی فوکوس می کند، اما الزاما آن چیز، همان سوژه شما و موضوع اصلی عکس تان نیست. همه دوربین های ببین و بگیر امروزی و بسیاری از دوربین های موجود روی اسمارت فون ها قابلیت face-detection یا تشخیص چهره دارند. این حالت عکاسی، چهره افراد حاضر در کادر دوربین را شناسایی کرده و حالت بهینه فوکوس، میزان نور و اشباع رنگی را برای آنها انتخاب می کند.

انتخاب این گزینه، اولویت اول برای داشتن عکس های شفاف و روشن و بدون محو شدگی است. اما اگر دوربین شما این قابلیت را ندارد، یا شما می خواهید بر روی چیز دیگری به جز چهره اشخاص فوکوس کنید، تنظیم فوکوس نقطه ای، کاربردی تر خواهد بود.

این کار در دوربین تلفن های همراه هوشمند جدید بسیار آسان شده است. تنها کافی است بر روی صفحه موبایل روی نقطه ای که می خواهید شفاف تر و دقیق تر دیده شود، تپ کنید تا فوکوس انجام شود.

در دیگر دوربین ها می توانید تنظیم پیشفرض آن را تغییر دهید تا همه موارد موجود در کادر، مقداری از وضوح و دقت را داشته باشند، یا اینکه نقطه و منطقه فوکوس را در تنظیمات دوربین کوچک تر کنید.

برای انجام این کار باید دوربین را از حالت Auto یا اتوماتیک خارج کرده و گزینه Program را که معمولا با P مشخص شده، انتخاب کنید. حال از بخش تنظیمات دوربین، می توانید نوع فوکوس را انتخاب کنید.

استفاده از ابزار براكتینگ خودكار فوكوس (Focus Autobracketing)

این نوع براكتینگ ،تكنیكی نسبتا جدید است و هنوز استفاده از آن چندان شایع نشده است.بهترین استفاده آن در مورد دوربینهایی است كه در آنها با استفاده از LCD یا منظره یاب الكترونیك(EVF ) ، فوكوس دستی انجام می شود.چون دقت منظره یاب و LCD كم است ،گاه امكان فوكوس دقیق وجود ندارد و یا خیلی مشكل است.حتی در برخی دوربینها امكان بزرگنمایی قسمت مركزی تصویر برای فوكوس بهتر وجود دارد اما باز هم دقیق نیست.براكتینگ خودكار فوكوس می تواند راهی باشد برای غلبه بر این مشكل مهم در این براكتینگ،ابتدا یك تصویر با نقطه فوكوس تعیین شده توسط شخص تهیه می گردد.سپس یك عكس با نقطه فوكوس كمی دورتر و بعد یك عكس با نقطه فوكوس كمی نزدیكتر گرفته می شود.در نهایت پس از بازبینی در كامپیوتر ،عكس دلخواه تعیین خواهد شد

اگر هنوز عکس های تان تار هستند و شما در محیط کم نوری مشغول عکاسی هستید، دلیل این موضوع باز ماندن بیش از حد معمول شاتر دوربین برای ثبت نور کافی برای عکس است.

کلکی که در این مرحله به کارتان می آید، به حداقل رساندن حرکات است. اگر می خواهید دوربین ببین و بگیر جدیدی بخرید، دقت کنید که لنز آن حتما به سیستم لرزش گیر اپتیکال (OIS) مجهز باشد. این سیستم، معمولا لنز (و در برخی مدل ها، سنسور دوربین) را برای به حداقل رساندن اثر لرزش ها و حرکات کم، جابجا می کند

با یا بدون سیستم OIS، سعی کنید که دوربین را ثابت و بدون حرکت نگه دارید. به شکلی بایستید که وزن تان روی دو پا تقسیم شده و پاها ثابت باشند. بازو و آرنج تان را تا حد ممکن به بدن نزدیک کرده و به آن بچسبانید. در صورتی که برای تان امکان دارد، دوربین را روی یک پایه یا سطح ثابتی مانند میز قرار دهید. البته تنظیم ISO دوربین هم می تواند ترفند دیگری باشد که با زیاد کردن آن، عکس ها در نور کم بهتر خواهند شد. اما این کار باعث می شود که میزان نویز در عکس کمی بیشتر شود.


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 21:7  توسط elham  | 

انتظاری که بایستی از عکاس خود داشته باشین

در مقالات پیشین در مورد عکاسی از عروس و داماد توضیح دادیم و به نکته های اشاره شد که تحویل عکس های عروسی کی خواهد بود . این مطلب چند اصول و انتظاری که بایستی از عکاس خود داشته باشین را مطرح کرده که خواندن این مقاله خالی از لطف نیست .

عکاسی سنتی عروسی:

عکاسی قبل، هنگام و بعد از جشن عروسی قسمت هایی هستند که آلبوم عروسی را تشکیل می دهند. اکثر عکاسان مجالس عروسی فقط روی همین مراحل مرسوم تمرکز می کنند و برخی می خواهند همین مراحل را با ایده های جدیدی آزمایش کنند.

بسیار مهم است که بدانید انتظارتان از یک آلبوم عروسی چیست. از خیلی چیزها قبل و بعد از جشن می توان عکس گرفت. حتی برخی از زوج ها یک روز را بطور جداگانه (غیر از روز جشن عروسی) به عکس گرفتن اختصاص می دهند. تصمیم گیری برای این برنامه مربوط به زوج و عکاس عروسی می شود.

عکس های سنتی عروسی:

عکس های عروس:

عروس تنها، عروس و مادر عروس، عروس و پدر عروس، عروس با پدر و مادر عروس، فقط پدر و مادر عروس، عروس با پدر و مادربزرگ، عروس با خواهر و برادر، عروس با خانواده عروس، عروس با ساقدوش ها

عکس های داماد:

داماد تنها، داماد و مادر داماد، داماد و پدر داماد،  داماد با پدر و مادر داماد، فقط پدر و مادر داماد، داماد با پدر و مادر بزرگ، داماد با خواهر و برادر، داماد با خانواده داماد

عروس و داماد:

عروس و داماد به تنهایی، عروس و داماد با هریک از پدر و مادرشان، عروس و داماد با هریک از پدر و مادر بزرگشان و خانواده، عروس و داماد با عمه ، خاله، عمو و دایی

 

به عکاس عروسی تان توجه داشته باشید:

عکاس عروسی باید عکس های مورد انتظار شما را تهیه کند، به این دلیل که از شما برای گرفتن عکس خوب پول می گیرد. عکاس جشن عروسی هر روز فقط از یک جشن عروسی می تواند عکس تهیه کند، به دلیل اینکه باید برای رفتن به محل جشن و عکاسی قبل و بعد از جشن وقت کافی بگذارد. عکاس خوب عروسی باید بتواند لحظات کلیدی جشن عروسی را با دوربین خود شکار کند.

دقت کنید که عکاس عروسی باید زودتر از مهمان ها شام بخورد تا هنگامی که شام میهمان ها سرو می شود بتواند با خیال راحت به عکاسی بپردازد، پس حتما محلی را برای صرف شام عکاس و دیگر دستیاران مهمانی در نظر بگیرید تا بدون آنکه برای میهمان ها مزاحمتی ایجاد شود شام شان را صرف کنند.

عکس های دلخواه عروسی تان را برای عکاس توصیف کنید:

عکاسی عروسی، هر دوبخش عکاسی خبری و پرتره را  شامل می شود. شما می خواهید که عکاس عروسی برای لحظات غیر منتظره آماده باشد. در حین ملاقات با عکاس، از اوبخواهید شیوه کاری، سابقه و تجارب خودش را ارائه دهد.شما عکاسی را می خواهید که فضا و آدم های اطراف عروس و داماد را خوب ببیند، شما عکاسی را می خواهید که لحظات ارتباط عمیق بین عروس، داماد و اعضای خانواده و دیگر میهمان ها را خوب ببیند.

لحظه ای را  تصور کنید که عروس در کنار پدر و مادرش ایستاده و هیچ حرفی نمی زنند و اشک در چشمان پدر و مادر عروس سوسو می زند و پدر صورت لطیف عروس را با سر انگشتانش نوازش می کند، عکاس باید حتما از این لحظات تکرار نشدنی عکس بگیرد.

جزئیات سالن عروسی و آنچه را که شما می خواهید درون عکس ها ببینید حتما به عکاس بگویید. حتما برای حرف زدن با عکاس وقت کافی بگذارید. اگر لازم بود آنچه را که می خواهید در آلبوم عروسی ببینید بنویسید تا مسیر را برای عکاس روشن کنید.

آلبوم عروسی تان را تصور کنید:

در هر جشن عروسی لحظات طلایی وجود دارد که شما مایل هستید عکاس آن ها را ثبت کند. یکی از بهترین راه ها برای آن که بدانید چه چیزی را از عکس های عروسی انتظار دارید آن است که تصورات خود را از عکس های عروسی بنویسد. به این معنا که عروسی خود را در تخیل مرور کنید و تصور کنید که از کدام

صحنه ها دوست دارید عکس داشته باشد. مثلا این گونه بنویسید “مادرم لبخند زده بود در حالی که می توانستید اشک را در چشمانش ببینید” همین چند خط خنده دار، احساساتی و شخصی در واقع تعیین کننده لحظات مهم جشن از نظر شماست که از عکاس عروسی می خواهید به آن ها توجه کند.

ملاقات با عکاس عروسی:

راه های زیادی برای پیدا کردن یک آتلیه عکاسی وجود دارد، از پیشنهادات دوستان و فامیل گرفته تا جست و جوی اینترنتی. اما وقتی موقع ملاقات با عکاس می رسد، باید از قبل چیز هایی بدانید و چشم بسته وارد ملاقات نشوید.

- آیا شما با کسی که از عروسی شما عکاسی خواهد کرد ملاقات می کنید یا با نماینده آتلیه؟

- آیا آتلیه آلبوم های نمونه ای از عروسی های قبلی که عکاسی کرده اند برای ارائه دارند؟

- آیا عکس های نمونه آن ها از نوعی است که شما برای خود تصور کرده اید؟

- حداقل هزینه ها چقدر است؟

- آیا هزینه شامل فیلم برداری هم می شود یا هزینه جداگانه دارد؟

- آیا از دستیار استفاده می کنند(آیا دستیار به عنوان تمرین عکاسی خواهد کرد؟)

- برنامه روز عکاس چیست؟ (بسیار مهم است که عکاس در روز جشن شما برای جشن دیگری وقت نگذاشته باشد)

- روش کاری استاندارد  آتلیه چیست؟

- آیا تمایلی به شنیدن حرف ها و خواسته های شما دارند؟

- برای انجام پیشنهاداتشان چه جور ضمانتی دارند؟

- چه مدت پس از جشن آلبوم عروسی آماده است؟

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 21:5  توسط elham  | 

چطور از چهره ها عکاسی کنیم؟

مبحث عکاسی از چهرهای هم به نوبه خود دارای یکسری قوانین و اصول عکاسی می باشد که با کسب تجربه می توان به حد اعلا رسید . چهرهای متفاوت هستند و علاوه بر اینکه تن های رنگی مختلف دارند بسته به چهره افراد هم دارای حالت های مختلفی می باشد از جمله این حالت های موها ، سیبیل ها و موارد دیگر که در ترکیب بندی و ایجاد یک عکس این عکاس است که با ترکیب نورهای مختلف و اطلاعات کامل از فنون عکاسی از چهره، کاری بهتر را ارایه دهد . ادامه مطلب

 

تقريباً همه عكاسان از چهره افراد عكس گرفته اند. عكاسي از چهره، كاربردهاي زيادي دارد و اينجاست كه يك عكاس را مي توان ارزيابي كرد. همه ما وقتي يك عكس خوب از صورت كسي مي بينيم توجه ما به عكس جلب مي شود ولي چه چيزي در اين عكس وجود دارد كه آنرا برجسته و متمايز مي كند. يك عكاس هميشه فردي است كه تصويري مشابه خلق مي كند حتي اگر نخواهد اين كار را انجام دهد در عمل بين سوژه عكاسي و تصوير به نوعي اين كار را انجام داده است. شايد بارها اين جمله را شنيده ايد كه شخصي به شما بگويد اين عكس كه از من گرفته اي اصلاً شبيه من نيست يا خيلي شبيه من است.

مشكل اينجاست كه ما عادت داريم ديگران را در حالت حركت به اين ور و آن ور ببينيم يا حتي وقتي نشسته اند سر آنها مرتب در حال حركت است به خصوص زمانيكه صحبت مي كنند. به غير از وقتي كه افراد خواب هستند به ندرت مي توان آنها را بي حركت يافت. بنابراين لحظه اي كه از آنها عكس مي گيريد احتمال اينكه شخص در حالتي غير معمول باشد زياد است.

اما آنچه در عكاسي چهره تصوير زيبايي خلق مي كند همان حالتي از چهره شخص است كه احساس عكاس نسبت به او را بيان مي كند. بنابراين يك عكس خوب از چهره يك فرد عكسي است كه خصوصيات آن فرد را در خود داشته باشد يا حداقل قسمتي از اين خصوصيات را نمايش دهد. شايد زماني كه به عكس خانمي نگاه مي كنيد او را نشناسيد ولي در نگاه اول در مورد خصوصيات او قضاوت مي كنيد.

موقعيت دوربين، زاويه ديد، كيفيت عكس، نوع لنزي كه انتخاب مي كنيد و حتي پشت زمينه عكس همه مي توانند در حالت عكس نقش داشته باشند و مي تواند احساس شما را نسبت به شخصيت سوژه عكاسي بيان كند.

يك عكس خوب از چهره، شخصيت فردي كه از او عكس گرفته ايد را نشان مي دهد. حتي اگر غير واقعي باشد.

مواردي كه نام برديم همه تأثيرگذار هستند اما موقعيت دوربين بسيار مهم است. و در نظر داشته باشيد لحظه اي كه عكس مي گيريد هم بسيار مهم است بنابراين دوربين شما بايدآماده باشد و سعي كنيد تعداد بيشتري عكس در موقعيت هاي مختلف بگيريد. گاه ممكن است 50 عكس بگيريد تا يك عكس مناسب از بين آنها انتخاب كنيد ولي با مقايسه آنها چيزهاي جديد خواهيد آموخت.

اگر در استوديو عكاسي مي كنيد مي توانيد نورها را درست در همان جايي كه مدنظر است قرار دهيد تا سايه ها به گونه اي قرار گيرند كه شما مي خواهيد. شما نمي توانيد از افراد بخواهيد به گونه اي قيافه بگيرند كه شما مي خواهيد و از آنها عكس بگيريد آنوقت انتظار داشته باشيد عكس هاي زيبايي هم بگيريد. بلكه بايد يك شكارچي صحنه ها باشيد و به سرعت در لحظه مناسب عكس مناسب بگيريد.

مردم و بخصوص بچه ها خيلي زود خسته مي شوند. ( براي اطلاعات بيشتر مقاله عكاسي از كودكان در ياد بگير دات كام را بخوانيد.) بنابراين بايد روي حالت چهره فرد تمركز كنيد و در بهترين موقع عكس مناسب را بگيريد. البته بايد از قبل پشت زمينه، نور و هر چيز ديگري را كه امكان دارد آماده كرده باشيد. بهترين صحنه ها خيلي زود از دست مي روند اگر از شخص بخواهيد كه لبخند بزند و او را معطل كنيد و بعد عكس بگيريد تصوير چهره ضعيفي خواهيد گرفت.

اگر لنز بلند داريد براي عكاسي از كودكان بسيار مناسب است و به اين ترتيب مي توانيد پشت زمينه را مات كنيد. و همينطور با فاصله گرفتن از آنها، زماني كه فراموش مي كنند شما آنجا هستيد، مي توانيد بهترين عكس ها را بگيريد. فقط دوربين خود را آماده نگه داريد آنها را تماشا كنيد و صبور باشيد و اجازه دهيد يك عكس خوب ساخته شود.

از شروع: در این مقاله سعی شده در مورد مبانی و اصول پایه ای عکاسی پرتره صحبت کنیم. باید توجه داشت این نکات اصول اولیه و اصلی میباشد و برای اکثر پرتره های متعارف و متداول (Classic Portraits) مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

در مورد نکات ساده ولی موثری صحبت خواهم کرد که میتواند عکس های شما را از دوستان و فامیل و .. را بهتر کند. هدف ما عکاسی از صحنه ای میباشد که ارتباط احساسی با مدل در آن مشهود باشد. اگر سوژه جذاب نباشد، یا بی حوصله یا ناراحت باشد در تصویر نهایی این موضوع منعکس خواهد شد و بستگی به این ندارد که شما چقدر در PhotoShop مهارت داشته باشید.

راحتی و آرامش مدل

سعی کنید لحظه ای را شکار کنید که چشمان مدل با دوربین’ ارتباط‘ پیدا میکنند. دوربین های دیجیتال این خاصیت را دارا هستند که شما میتوانید شات های متعددی بگیرید تا موقعی که به این’ ارتباط‘ دست پیدا کنید.

این ارتباط میتواند به راحتی بوجود آید. کافیست مدل راحت و آرام باشد یا با تغییر در نحوه قرار گرفتن دستها و یا با داشتن تعامل با محیط و اطراف خود.

زاویه درست:

با تغییر زاویه ای سر میتوان از گرفتن عکس های بی حس شناسنامه ای پرهیز کرد. منبع نور را در مکانی تنظیم کنید که صورت مدل به طور واضح و کامل نمایان باشد ولی جزئیات صورت نیز به تصویر کشید شوند.

ایجاد سایه ها:

به مدل زاویه ای بدهید و با استفاده از زوم، تصویری با وضوح بالا و دارای پرسپکتیو طبیعی بوجود آورید. به منبع نور هم زاویه ای بدهید که علاوه بر پوشش کل سطح صورت سایه هایی ریزی را در پشت بوجود آورد.

پرتره های جذاب احتیاج به فهمیدن مفاهیم ابتدایی تاثیر نور نیز دارد:

استفاده خلاقانه از نور طبیعی و استفاده از نورهای استودیو میتواند تاثیر زیادی روی نتیجه نهایی داشته باشد. در پایان میتوانید ایده های نو و جدید خود را نیز مورد استفاده قرار دهید. بدترین چیزی که ممکن است اتفاق بیوفتد این است که مدل شما خسته و بی حوصله خواهد شد!!

تمام قد

حالت: برای صلابت و استحکام بخشیدن به مدل، او را در حالتی قرار دهید که دست ها به پایین کمر متصل باشد و پاها کمی از هم باز باشند و کمی خم شده باشند. سعی کنید از زاویه های پایین تر و با استفاده از لنزهای wide عکاسی کنید.

عکسبرداری پرتره

پرتره از آغاز اختراع عکاسی تاکنون تغییرات فراوانی پیدا کرده است. برای گرفتن یک پرتره خوب باید موارد زیر را مد نظر داشته باشید:

۱) صورت و خصوصیات صورت مدل را تجزیه و تحلیل کرده و بهترین حالت صورت را برای عکاسی درنظر بگیرید. برای این کار مدل را بررسی کنید، اول با او صحبت کرده تا بتوانید بهترین حالتی که معایب او به نظر نرسد را انتخاب کنید. به عنوان مثال اگر کسی دارای چانه چاق می باشد نباید سر خود را به پایین بیاورد.

۲) یکی از مهمترین وسایلی که برای عکسبرداری پرتره مورد نیاز است استفاده از عدسی های خاص پرتره می باشد که ویژگی نرم کردن تصویر را دارا می باشند. این ویژگی را نباید با واضح نبودن عکس به دلیل نامیزان بودن عدسی اشتباه گرفت. این عدسی ها خطوط چهره مثل چین و چروک را محو می کنند. البته لازم به توضیح است که گاهی اوقات عکاس پرتره ممکن است بخواهد به عمد، چین و چروک پوست را بیشتر هم نشان بدهد.

تاثیر فیلتر نرم کننده یا (Soft Focus)

عدسی های نرم کننده قابل کنترل بوده و می توان شدت نرمش را کنترل کرد. این عدسی ها بیشتر در دوربین های قطع بزرگ قابل استفاده می باشند. اگر از دوربین های قطع کوچک استفاده می کنید برای اعمال این ویژگی از شیشه های مخصوصی استفاده کنید که مانند فیلتر بر روی عدسی بسته می شوند و با شکست نور نرمی را ایجاد می کنند. به این شیشه ها ((فیلتر نرم کننده)) یا پخش کننده می گویند.

۳) گرفتن پرتره در فاصله نزدیک باعث اعوجاج و کج شکلی می شود. لذا نباید بیشتر از ۵/۱ متر به مدل نزدیک شد.

بنابراین باید از عدسی هایی استفاده کنید که فاصلهٔ کانونی بلندتری دارند تا بدون نزدیک شدن به مدل، نمای درشتی از چهره اش بردارید. بهترین لنز برای عکاسی پرتره، لنزی است که فاصله کانونی آن دو برابر فاصله کانونی لنز نرمال باشد. به عنوان مثال در یک دوربین ۳۵ میلیمتری، یک عدسی با فاصلهٔ کانونی ۸۵ تا ۱۳۵ میلی متر برای پرتره مناسب است.

تاثیر لنز واید در عکسبرداری پرتره

۴) نوع و اندازه دوربین برای عکاسان حرفه ای که عکس را روتوش می کنند بسیار مهم است. در کادرهای کوچک مانند دوربینهای ۱۳۵ امکان روتوش نگاتیو براحتی وجود ندارد. همچنین هنگام استفاده از دوربینهای دیجیتال، هرچه رزولوشن سنسور بیشتر باشد، برای عکاسی پرتره مناسبتر است.

۵) زمینه باید متناسب با موضوع باشد.

۶) دوربین باید در جایی تعبیه شود که بتواند مناسب ترین زاویه ها را دارا باشد.

۷) فاصله طوری تنظیم شود و دیافراگم تا جایی بسته شود که نقاط اصلی موضوع که مد نظر عکاس است، در داخل میدان وضوح واقع شود

تاثیر تغییر عمق میدان وضوح

۸) سوژه نباید تا آماده شدن عکاس تکان بخورد. در زمان های قدیم که حساسیت شیشه های عکاسی کم بود از آلاتی برای نگهداری و ثابت نگه داشتن موضوع استفاده می کردند. باید دقت کرد که سوژه با تکان خورد از میدان وضوح خارج نشود. در صورت استفاده از دوربین های انعکاسی سوژه دائماً در منظره یاب دیده می شود و تغییر وضوح آن مشخص است.

۹) نورسنجی از مواردی است که دقت بسیار زیادی را می خواهد. نور باید به قدر کافی به فیلم بتابد. اگر موضوع نمی تواند بی حرکت باشد بهتر است با دیافراگم بازتری عکس گرفت تا با سرعت عکسبرداری بالا از تکان خوردگی موضوع جلوگیری شود؛ مانند پرترهٔ کودکان.

۱۰) نور بی شک از مهمترین مسئله ای است که عکاس با آن روبروست.

به طور کلی دو نوع نور وجود دارد.

۱) نور عمومی که همه جای مدل را در روشنایی لطیف قرار می دهد.

۲) نور اختصاصی که فقط به نقاط لازم تابانده می شود.

نور عمومی به تنهایی موضوع را تخت و مسطح نشان می دهد. بهتر است نور اختصاصی برای القای عمق و بُعد استفاده شود. می توان به وسیلهٔ کاغذ یا پارچهٔ سفید سایه ها و انعکاس های دلخواه را به وجود آورد. قابل ذکر است که در عکاسی سیاه و سفید تلفیق دو نور مصنوعی و نور طبیعی مانعی ندارد. اما در عکاسی رنگی به علت تأثیرات آبی و زرد موجود در این نورها باید نورسنجی بسیار دقیقی انجام شود و از یک نوع نور (مصنوعی یا طبیعی با کلوین یکسان) استفاده شود.

نورپردازی پرتره:

۱) نور روبرو:

تصویری کاملاً مسطح و بی عمق ایجاد می کند.

۲) نور مایل:

برجستگی ها را بهتر نشان می دهد ولی قسمتی ازچهره در تاریکی است.

۳) نور مماس:

برای برخی از حالت های چهره در وضع نور مایل می توان چنان پیش رفت تا نیمی از صورت را روشن کند و با آن مماس شود.

۴) نور پایین:

از پایین به موضوع می تابد و حالت خاصی را به چهره می بخشد که بیشتر برای ایجاد جلوه های ویژه نوری کاربرد دارد. در این حالت سوژه کمی ترسناک بنظر می رسد
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 20:57  توسط elham  | 

راهنمای کلی در مورد عکاسی برای آماتورهای این رشته

در این مقاله ۱۰ مورد از ترفندهای عکاسی برای ثبت عکس بهتر، توضیح داده شده. نکاتی که اصولی برای آماتورهاست. امید است با رعایت این اصول ساده و کوتاه، عکس های زیبایی خلق کنید. ادامه مطلب …..

قبل از اينكه وارد دنياي عكاسي شويد بايد بدانيد نكاتي آموزنده و مفيد در زمينه عكاسي وجود دارد كه به خلق يك عكس خوب كمك بسيار مي كند. و بهتر است يك عكاس آماتور اين نكات را به عنوان پايه بشناسد و يك عكاس حرفه اي آنها را هميشه در ذهن داشته باشد.

یکی از اشتباهات مشترک عکاسان آماتور، گرفتن عکس از فاصله دور و استفاده نکردن از زوم است. بیشتر مبتدی ها از این که روی سوژه زوم کنند هراس دارند و بیشتر عکس هایی که می گیرند از دور، بدون پیام، شلوغ و درهم برهم است و نمی توان تشخیص داد منظور عکاس از گرفتن چنین عکسی چه بوده است.

توصیه ما برای داشتن یک عکس زیبا این است که از نزدیک شدن یا زوم کردن روی سوژه نترسید. تا حد امکان کادر را از سوژه پر و از پشت زمینه های شلوغ پرهیز کنید. سعی کنید عکس در عین سادگی موضوع و پیام هم داشته باشد تا بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

به پشت زمینه توجه کنید

سعــــی کنیــد از پشت زمینه های خلوت برای عکس استفاده کنید. به طور مثال، عکس گرفتن از یک شخص در خیابان شلوغ و پر جمعیت، اصلا زیبا نیست و تمرکز بیننده را از سوژه اصلی پرت می کند. بهتر است زمان یا مکانی را برای عکاسی انتخاب کنید که بتوانید تعداد موارد اضافه عکس را به صفر برسانید. همیشه سعی کنید تعادل را حفظ کنید. شاید بتوان با چند قدم جابه جا شدن، عکسی زیباتر و خلوت تر گرفت. بیشتر اوقات، پشت زمینه خلوت نمای زیباتری به عکس می بخشد.

سوژه را در مرکز قرار ندهید

یکی از کارهایی که میان بیشتر مبتدی ها رایج است، قرار دادن سوژه در وسط کادر است. برای ثبت عکس های جذاب تر سعی کنید از قانون یک سوم استفاده کنید. به طور مثال اگر درختی در یک دشت وجود دارد، آن را در مرکز کادر نگذارید زیرا زیبایی اش را از دست می دهد. با قرار دادن آن در گوشه ای از کادر، عکس بهتر و زیباتری خواهید داشت. قانون یک سوم در هر دو حالت عمودی و افقی کاربرد دارد. برای مثال برای عکس گرفتن از دریا و آسمان، خوب است دریا در یک سوم پایین کادر و آسمان دو سوم باقی کادر را پر کنند.

فلاش دوربین را بشناسید

پیش از استفاده از دوربین، خوب است بدانید فلاش دوربین تا چند متر را پوشش می دهد. به طور مثال، بیشترین فاصله ای که بهترین فلاش ها پشتیبانی می کنند، کمتر از ۱۰ متر است. به همین دلیل در مواقعی که فاصله زیاد است می توانید از exposure (سیستم نورسنجی دوربین) برای جبران نور استفاده کنید. البته بالا بردن حساسیت نوری هم در افزایش محدوده فلاش بی تاثیر نیست. یعنی با زیاد کردن میزان ISO، مثلا از ۱۰۰ به ۲۰۰، محدوده فلاش نیز از ۳ به ۶ متر افزایش می یابد. حتما به این نکته توجه داشته باشید که ممکن است هنگام عکاسی از چند چهره در یک کادر و استفاده از فلاش، چهره آنهایی که نزدیک تر هستند روشن تر و افرادی که عقب تر هستند، تیره تر شود. برای جلوگیری از چنین اتفاقی بهتر است فاصله عکاس از همه افراد تقریبا یکسان باشد.

بهترین زاویه دید را انتخاب کنید

انتخاب زاویه دید و محل قرار گرفتن دوربین نسبت به موضوع عکاسی یکی از مهم ترین موارد خلق یک عکس خوب است. با انتخاب یک زاویه درست می توانید کاری کنید که عکس های شما کاملا متفاوت به نظر برسند. برای این منظور یا سوژه را جابه جا کنید یا خودتان به عنوان عکاس آنقدر جابجا شوید تا موقعیت مناسب را بیابید. سعی کنید تا جای ممکن از زوایای مختلف از سوژه عکس بگیرید. این کار کمک می کند تا بهترین حالت را پیدا و عکس خوبی ثبت کنید.

در روز هم از فلاش استفاده کنید

یکی از روش های جالب برای عکاسی از چهره در نور روز، استفاده از فلش است. با روشن کردن فلاش، دوربین نور پشت زمینه را می سنجد و به اندازه لازم نور به صورت سوژه می تاباند. به این ترتیب چهره فرد روشن تر خواهد شد. حتی می توان سوژه را در سایه قرار داد تا نور خورشید باعث جمع و نیمه بسته شدن چشم نشود و پرتره، زیبایی بیشتری را به نمایش بگذارد. خوب است بدانید که فلاش های داخلی دوربین ها تا فاصله ۳ متر را بیشتر تحت پوشش خود ندارند پس برای استفاده از فلاش، حتما سعی کنید فاصله تان از سوژه بیشتر از این نباشد.

روی سوژه موردنظر فوکوس کنید

سعی کنید همیشه روی سوژه فوکوس کنید تا شفاف تر و بهتر از بقیه جاهای عکس دیده شود. درست است که سوژه مهم ترین بخش تصویر است اما لزوما نباید در مرکز عکس باشد! نقطه فوکوس به صورت نرمال در وسط کادر است و برای استفاده از آن باید سوژه را همان وسط قرار دهید. اما سوژه هر کجا که باشد با استفاده از قفل فوکوس می توانید فوکوس را روی آن انجام و شاتر را فشار دهید. هنگامی که مستطیل وسط نمایشگر سبز شد فوکوس انجام شده است و تا زمانی که دکمه را رها نکنید فوکوس در همان وضعیت باقی می ماند.

عکاسی در نور کم

برای داشتن عکس های خوب در محیط های کم نور و تاریک باید چند نکته ظریف اما موثر را در نظر داشته باشید. نخست این که دوربین را محکم و ثابت در دست نگه دارید تا لرزش به حداقل خود برسد. اگر سوژه حرکت می کند حتما سعی کنید ساکن و ثابت شود بعد عکس بگیرید. از فلاش شب استفاده کنید و حتما از سوژه یا سوژه ها بخواهید چند ثانیه بعد از فلاش تکان نخورند و در آخر این که شاتر را خیلی آرام فشار دهید تا دوربین زیاد تکان نخورد.

جهت و شدت تابش نور

توجه داشته باشید زاویه ای که نور به سوژه می تابد تاثیر به سزایی در کیفیت و نمای عکس دارد. تابش نور مستقیم به ویژه هنگام عکاسی از چهره باعث بد دیده شدن چهره می شود. هنگامی که نور از پشت به سوژه می تابد نمای خوبی ایجاد می کند اما برای روشن تر و بهتر شدن عکس از فلاش دوربین کمک بگیرید. نورهایی هم که از کنار و زاویه دار می تابند، ایجاد سایه کرده و فقط یک طرف سوژه را روشن می کنند. برای از بین بردن این سایه می توانید از فلاش دوربین استفاده کنید یا زاویه دوربین نسبت به سوژه را تغییر دهید. می توانید از ان سایه ها برای خلق زیبایی منحصر به خودتان نیز بهره بگیرید. شدت تابش نور نیز در زشت یا زیبا شدن عکس نقش موثری دارد. به طوری که نور شدید لک و خال های صورت را بیشتر نشان می دهد.

اهمیت زمان را فراموش نکنید

سرعت عمل و زمان سنجی در عکاسی اهمیت فراوانی دارد. برای خلق یک اثر ماندگار، سعی کنید هوشیار باشید و با دیدن سوژه مناسب، بلافاصله آن را شکار کنید. سرعت عمل به معنای عجله کردن نیست. لازم است برای گرفتن عکس خوب، کاملا صبور باشید اما فاکتور سرعت را فراموش نکنید. به ویژه هنگام عکاسی از سوژه در حال حرکت، سرعت عمل حرف اول را می زند.

چيزهاي اضافي را حذف كنيد.

زوايد را حذف كنيد، به خصوص اگر از ارزش عكس شما كاسته مي شود. نه تنها بايد بدانيد چه چيزهايي را در عكس بگنجانيد بلكه بايد بدانيد چه چيزهايي را نبايد در عكس خود بگنجانيد. هميشه بدنبال يك پشت زمينه ساده باشيد و تعادل را حفظ كنيد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 20:47  توسط elham  | 

راهنمای خرید دوربین دیجیتال DSLR


چرا DSLR؟

فرض را بر این می گیریم که شما بودجه ای فراهم کرده اید و قصد دارید که یک دوربین دیجیتال حرفه ای DSLR خریداری کنید. اما حسابی گیج شده اید و نمی دانید از بین این همه مدل های متفاوت چه مدلی را انتخاب کنید. اصلا نگران نباشید. با مطالعه مطالبی که در ادامه می آید، خواهید توانست که بهترین دوربین دیجیتالی که مناسب شماست را تهیه کنید. شما چه یک عکاس حرفه ای باشید و چه یک مبتدی، پیشنهاد می کنیم این مطلب را بخوانید.

قبل از اینکه شروع کنیم بهتر است که اندکی تامل کنید و این سوال را از خود بپرسید که با وجود اینکه دوربین های کامپکت، کوچکتر، سبکتر و ارزانتر هستند اصلا چرا باید یک دوربین DSLR خرید؟ جواب این سوال در دو کلمه خلاصه می شود : یکی تنوع و دیگری کیفیت عکس.

اما فکر نکنید که منظور از تنوع فقط این است که شما می توانید لنز ها و وسایل جانبی متعددی مانند فلش های گوناگون، ریموت کنترل و … به دوربین خود اضافه کنید. بلکه این تنوع در مورد خلاقیت هایی هم که می توانید به کار ببرید هم هست. این دوربین ها کنترل های پیشرفته تری در اختیار شما می گذارند و جنس اجزای آنها نیز با کیفیت تر است.

اما مورد دوم همانطور که اشاره شد، کیفیت تصویر است. در روشنایی روز، تفاوت بین کیفیت عکس یک دوربین دیجیتال کامپکت و یک DSLR حداقل است. هر دوی این دوربین ها تصاویر شارپ و رنگی زیبایی با کمترین تلاش ایجاد می کنند. اما هنگامی که شرایط عکاسی را سخت تر می کنید، به طور مثال قصد عکاسی در نور کم و یا ثبت لحظات سریع ورزشی و یا حیات وحش را دارید و یا قصد دارید از عمق میدان بسیار کم برای مات کردن پس زمینه یک عکس پرتره استفاده کنید، سنسور بزرگتر و حساسیت بیشتر دوربین های DSLR تفاوت های زیادی بین این دو دسته از دوربین ها ایجاد می کند. دوربین های دیجیتال SLR به هیچ وجه نمیتوانند مانند دوربین های کوچک در جیب شما جا شوند. اما در عکاسی های حرفه ای و حساس مطمئنا پیروز میدان خواهند بود. قیمت این دوربین ها هم روز به روز کمتر می شود و اصلا تعجب برانگیز نیست که خیلی از مردم یکی از آنها را داشته باشند.

شما به چه چیری احتیاج دارید؟

با وجود مدل های متنوع و رنج های قیمت متفاوت دوربین های دیجیتال SLR بهتر است که با توجه به مواردی که برای شما مهم است و همچنین کاری که قرار است با دوربینتان انجام دهید، انتخابتان را محدود کنید. این سوال را از خودتان بپرسید که آیا نیارمند سادگی در عکاسی هستید و دوست دارید مانند دوربین های کامپکت همه کار ها را دوربین برایتان انجام دهد و یا دوست دارید که خودتان آستینتان را بالا بزنید و کنترل همه چیز را در دست بگیرید؟ بسیاری از دوربین های DSLR ارزان قیمت تر یک سری تنظیمات آماده دارند که به کاربر کمک می کند در شرایط مختلف بتواند بدون نیاز به انجام دستی تنظیمات، عکاسی کند. اما دوربین های DSLR حرفه ای تر چنین تنظیمات پیش فرضی را ندارند. اما همگی یک حالت اتوماتیک دارند.

آیا شما عکس های زیادی از حیات وحش یا صحنه های ورزشی می گیرید؟ اگر جواب مثبت است شما به یک دوربین سریع که قابلیت عکاسی پشت سر هم خوبی داشته باشد نیاز دارید. و البته می توانید ار دوربین هایی که سنسور کوچکتری دارند انتخاب کنید. اگر در شرایطی عکاسی می کنید که نور بسیار کم است بهتر است دنبال دوربینی بگردید که در حساسیت های ISO بالا، بهترین کارایی را داشته باشد و شاید بهتر باشد که ویژگی لرزشگیری آن درون بدنه دوربین باشد تا درون لنز های آن.در صورتی که عکس های زیادی در استودیو میگیرید و پرتره های زیادی تهیه می کنید و یا به عکاسی ماکرو علاقه دارید بهتر است دوربینی انتخاب کنید که ویژگی نمایش زنده را داشته باشد.

در نهایت به برخی توصیه های عملی هم توجه کنید. به طور مثال آیا الزامی هست که دوربین شما به طور ویژه ای در مقابل نفوذ آب مقاوم شده باشد و یا بدنه محکمی داشته باشد؟ آیا وزن و اندازه دوربین در انتخاب شما تاثیرگذار است؟ آیا کاربرد خاصی مد نظرتان است که نیاز به لنز یا وسیله اضافی خاصی داشته باشد؟ به این موضوع دقت داشته باشید که همه لنز ها با همه دوربین ها سازگار نیستند و همچنین برخی وسایل اضافی برای بعضی دوربینهای خاص وجود دارد. اما به این نکته هم دقت کنید که لوازم جانبی و لنز های اکثر دوربین های فیلمی SLR با دوربین های دیجیتال SLR از همان تولید کننده سازگار هستند. هنگامی که پاسخی برای سوال های قسمت های قبل پیدا کردید می توانید از ادامه مطالب استفاده کنید تا لیست کوتاهی از دوربین هایی که با خواسته های شما تطابق دارند تهیه کنید.

اندازه سنسور :

قبل از هر چیز نگاهی به اندازه فیزیکی سنسورهای CMOS و CCD که قرار است تصاویر شما را ثبت کنند می اندازیم. اگرچه تفاوت های اندکی وجود دارد اما اندازه سنسور همه DSLR ها در یکی از این سه دسته بندی قرار می گیرد : Full Frame و APS-C و Four-Thirds. اندازه سنسور آنقدر که برخی فکر می کنند اهمیت ندارد اما تفاوت های کلیدی بین این سه اندازه وجود دارد. اولین تفاوت ویژگی به نام crop factor است. همانطور که شکل زیر نشان می دهد، هر چه اندازه سنسور دوربین کوچکتر باشد، دوربین قسمت کوچکتری از یک صحنه را ثبت می کند و باعث می شود که تصور کنید که دوربین عکسی را در فاصله کانونی دورتر ثبت کرده است (۱٫۵ یا ۱٫۶ برای دوربین های APS-C و ۲ برابر برای دوربین ها Four-Thirds).

crop factor برای اکثر کاربران مشکل خاصی ایجاد نمی کند ولی برای برخی، عواقب مهمی ایجاد می کند. در صورتی که شما یک کیف پر از لنز های دوربین های فیلمی SLR دارید و قصد دارید که دوربین دیجیتال جدیدتان را جایگزین آن کنید، باید حواستان را جمع کنید. در صورتی که دوربینی غیر از Full Frame بخرید، نتیجه هایی که به دست می آورید به طور قابل ملاحظه ای با آنچه قبلا با دوربین فیلمیتان ثبت می کردید متفاوت خواهد بود.

برای عکاسانی که معمولا عکس های تله و دور می گیرند، نتیجه این جایگزینی خوشحال کننده است زیرا همه لنز های آنها قدرتمند تر می شوند و قادر خواهند بود از فواصل دورتر هم عکاسی کنند. اما از طرف دیگر crop factor باعث می شود که لنز های شما دیگر Wide Range خوبی نداشته باشند و برای عکاسی داخل فضاهای بسته کارایی مناسبی نخواهند داشت. خوشبختانه طیف وسیعی از لنزهای فقط دیجیتال برای دوربین های دیجیتال با سنسور کوچکتر تولید شده است.

خوب پس کدام یک برای شما مناسب است؟ هرکدام از این اندازه ها، مزایای و محدودیت های خاص خود را دارد. در صورتی که هیچ پیش زمینه ای از دوربین های DSLR ندارید بهتر است زیاد روی این قضیه که کدام اندازه برای شما مناسب است حساس نباشید.

بزرگترین سنسور و البته گرانترین آنها Full Frame است. دلیل این نام گذاری این است که اندازه این سنسور به اندازه فریم یک دوربین فیلمی ۳۵ میلی متری است. دوربین های DSLR فول فریم دریچه نمایش بزرگتر و شفافتری دارند. و چون ضریب کراپ ندارند معمولا توسط عکاسانی انتخاب می شوند که قبلا دوربین SLR فیلمی داشته اند و تعداد زیادی لنز های گران قیمت واید خریده اند. همچنین بزرگتر بودن سنسور این دوربین ها باعث می شود که در شرایط با نور کم و حساسیت بالا، بهترین نتایج را تولید کنند. اما از معایب این دوربین ها این است که بزرگ و گران قیمت هستند و همچنین تعداد این دوربین ها چندان هم زیاد نیست و این به معنی محدود شدن انتخاب شماست. همچنین افزایش فاصله کانونی برای عکاسی تله را از دست می دهید.

در تصویر بالا تفاوت اندازه یک دوربین فول فریم با یک دوربین DSLR از رده ارزان قیمت تر را مشاهده می کنید. Four Thirds یک فرمت کاملا دیجیتال است که توسط الیمپیوس طراحی شده و در حال حاضر تنها در دوربین های این شرکت و پاناسونیک استفاده می شود. برخلاف اکثر دوربین های موجود در بازار این دوربین ها بر پایه هیچ دوربین فیلمی طراحی نشده اند و مانت لنز آنها کاملا اختصاصی است. با توجه به اینکه سنسور این دوربین ها کوچکتر است، بدنه آنها و همچنین لنز های آنها نیز کوچکتر هستند. اگرچه اینطور به نظر می رسد که کوچکتر بودن سنسور این دوربین ها باعث می شود که نتایجشان در نور کم و حساسیت بالا پر از نویز باشد، اما در عمل این تفاوت آنچنان محسوس نیست.

سیستم های لرزشگیر :

عکس هایی که در نور کم و یا با لنزهای عکاسی تله  گرفته شده اند، به سادگی در اثر لرزش دوربین مات می شوند. سیستم های تثبیت تصویر (IS) به این منظور طراحی شده اند که هنگام لرزش دوربین وارد عمل شده و مات شدگی در اثر لرزش را کاهش دهند و یا به کلی حذف کنند. هر یک از تولید کنندگان نام خاص خود را برای این سیستم برگزیده به طور مثال ‘Super SteadyShot’, ‘Anti Shake’, ‘Vibration reduction’, Mega OIS’ اما همه آنها از یکی از دو تکنیک استفاده می کند. تثبیت تصویر نوری با حرکت دادن یک قطعه درون لنز این کار را انجام می دهد و به کلی از دوربین جداست. تثبیت تصویر با حرکت سنسور هم همانطور که از اسمش پیداست، سنسور را حرکت می دهد. دقت کنید که واژه های تثبیت تصویر نوری و مکانیکی به جای هم به کار می روند.

                                                                         

نتیجه هر دو تکنیک یکسان است اما به این نکته توجه داشته باشید که طبیعتا تکنولوژی تثبیت تصویر با حرکت سنسور در بدنه دوربین قرار داده می شود و بنابراین هر لنزی که شما بخرید، دارای قابلیت تثبیت تصویر خواهد بود. اما مزیت تثبیت تصویر نوری این است که هم تصویر نهایی اصلاح می شود و هم تصویری که در دریچه نمایش دوربین میبینید. اما در صورتی که نیاز به لنزهای متعدد دارید تثبیت تصویر نوری باعث می شود که نیاز به بودجه بیشتری داشته باشید. زیرا لنزهایی که قابلیت تثبیت تصویر را دارند از لنزهای معمولی گرانتر هستند. در حال حاضر دوربین های کمپانی های سونی، پنتاکس و الیمپیوس از تثبیت تصویر با حرکت سنسور استفاده می کنند در حالی که کنون نیکون و پاناسونیک از تکنولوژی تثبیت تصویر نوری استفاده می کنند.

سرعت :


در صورتی که عادت به استفاده از دوربین های کامپکت دارید، برداشتن یک دوربین DSLR و عکس گرفتن با آن ممکن است برای شما جالب توجه باشد. حتی ارزان قیمت تربین دوربین های DSLR از بهترین دوربین های کامپکت، سریعتر فوکوس می کنند. اما هر چه شما به سمت دوربین های DSLR گران قیمت تر حرکت می کنید، این سرعت فکوس اندکی بهتر می شود. اما تفاوت اصلی در سرعت عکاسی پشت سر هم است. این ویژگی برای عکاسان ورزشی و حیات وحش، حیاتی است.

اکثر دوربین های DSLR ارزان قیمت، با سرعت ۲٫۵ تا ۳ فریم در ثانیه می توانند عکاسی کنند. این نرخ برای اکثر افرادی که به صورت تفریحی عکاسی می کنند و هیجان انگیزترین عکسی که می گیرند از بچه هایشان یا حیوانات خانگی شان است، بسیار زیاد هم هست. اکثر مدل های پایه ای، تعداد عکس هایی که با یک بار فشار دادن دکمه شاتر می توان گرفت را محدود می کنند. به ویژه اگر عکس ها با فرمت RAW ذخیره شوند. البته باز هم این محدودیت برای اغلب کاربران متوسط آزاردهنده نیست.

در صورتی که سرعت واقعا برای شما اهمیت دارد، باید دوربین های رده پایین را پشت سر بگذارید و به دوربین های رده متوسط یا نیمه حرفه ای فکر کنید. در این محدوده سرعت عکاسی پی در پی از ۵ فریم در ثانیه شروع می شود. اگر محدودیت مالی ندارید دوربین هایی نظیر Canon EOS 1D Mk II و Nikon D3 می توانند با سرعتی بین ۱۰ تا ۱۱ تصویر در ثانیه عکاسی کنند و حافظه بافر زیاد آنها این اجازه را به شما می دهد که تعداد بسیار زیادی عکس با یک بار فشردن شاتر بتوانید بگیرید. به منظور مقایسه کارایی و سرعت دوربین های مختلف می توانید مقاله های سایت هایی چون dpreview.com را مطالعه کنید.

اندازه، ورن و دوام :

همانطور که قبلا هم اشاره شده دوربین های DSLR دارای رنج اندازه و وزن متفاوتی هستند. برخی از آنها بسیار جمع و جور هستند و برخی شبیه تانک بزرگ و سنگین هستند. در صورتی که قصد دارید در محیط های مرطوب یا پرگرد و غبار عکاسی کنید، بهتر است به دنبال دوربینی باشید که در مقابل نفوذ آب و گرد و غبار عایق بندی شده باشد و بهتر است بدنه دوربین شما از آلیاژ های منیزیوم باشد. همچنین بهتر است که دوربین شما دارای سیستم خودکار تمیز کننده سنسور باشد. مسلما این فاکتور ها باعث گران قیمت شدن دوربین می شوند. بسیاری از دورین های رده متوسط برخی از این محافظت ها را برای دوربین به کار برده اند.

از طرف دیگردر صورتی که زیاد به سفر می روید و دوست ندارید که وزنی معادل ۱ تا ۲ کیلوگرم ابزار آلات عکاسی را جابجا کنید، بهتر است دنبال یکی از دوربین های DSLR نسل جدید که بسیار جمع و جور هستند بروید. برخی از آنها همراه با لنز خود وزنی حدود ۵۰۰ گرم دارند. یک دوربین هرچقدر هم خوب و حرفه ای باشد اما در صورتی که نتوانید آنرا حمل کنید، به درد شما نمیخورد.

بهتر است قبل از خرید وزن و ابعاد دوربین های مد نظرتان را بررسی و مقایسه کنید.

نمایشگر و نمایش زنده

یکی از ویژگی های اصلی SLR ها این است که شما برای کادر بندی عکس دقیقا از درون همان لنزی که عکس را ثبت می کند به سوژه نگاه می کنید (از طریق نگاه کردن از درون دریچه نمایش). تا چند سال گذشته بسیاری از کاربرانی که از دوربین های کامپکت به دوربین های DSLR مهاجرت می کردند، از این موضوع که نمی توانند همزمان در صفحه نمایش رنگی دوربین تصویر را قبل از ثبت ببینند، شگفت زده می شدند. اما امروزه با معرفی Live View، بسیاری از دوربین های DSLR هم می توانند کاری که دوربین های کامپکت انجام میدهند را انجام دهند.

البته Live View هم مشکلات خودش را دارد. در بیشتر موارد استفاده از این ویژگی موجب کند شدن فرآیند ثبت تصویر می شود. زیرا طراحی دوربین های DSLR به گونه ایست که آینه ای که درون دوربین به کار رفته یک بار باید بالا برود تا Live View فعال شود و دوباره پایین بیاید تا فکوس انجام شود و یا تصویر گرفته شود. برخی مدل ها این قابلیت دارند که بدون حرکت آینه فوکوس را انجام دهند اما به طور کلی این فرآیند زمان بر است.

9


هدف این نیست که بگوییم Live View یک ویژگی مفید نیست. در استودیو، قابلیت زوم روی بخشی از صفحه نمایش برای چک کردن فکوس یک امر خارق العاده است. همچنین عکاسی در شرایط سخت که به طور مثال سوژه روی زمین است و باید در ارتفاع کم عکاسی کنیم، با Live View به مراتب راحت تر است. برخی از DSLR ها صفحه نمایش هایی دارند که می توان زاویه آنها را تغییر داد. این برای شرایطی که قرار گرفتن پشت دوربین مشکل باشد بسیار مفید است.

ویژگی های عکاسی پیشرفته

اگرچه همه دوربین های DSLR یک سری ویژگی های پایه ای دارند، اما هر چه به سمت رنج های گران قیمت تر می رویم، ویژگی هایی به دوربین ها اضافه می شود که ممکن است برای شما مهم باشد و یا نباشد. همچنین متوجه می شوید که دوربین های رده بالاتر اجازه ایجاد شخصی سازی بیشتری به شما می دهند تا بتوانید کنترل دوربین را مطابق میل خود انجام دهید. بسیاری از این ویژگی ها ممکن است تنها برای عکاسان حرفه ای تر جذاب باشد.

کلام آخر :

خرید یک دوربین DSLR تنها آغاز راه برقراری ارتباط بلند مدت با یک سیستم عکاسی است. بنابراین بهتر است قبل از انتخاب دوربین به خوبی مطالعه کنید. دوربین تنها بخشی از معادله است. هنگامی که از کیفیت عکس صحبت می کنیم، کیفیت لنز هم از اهمیت برابری با دوربین برخوردار است. هر کدام از لنز ها خوبی ها و بدی های خاص خود را دارند. بنابراین بهتر است قبل از خرید هر لنز یا وسیله جانبی، به خوبی در مورد آن تحقیق کنید. سایت های معتبر جای خوبی برای این بررسی هستند.

                    

                                                                                                     

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1391ساعت 14:23  توسط elham  |